Gesink grijpt de macht en is weer terug

Gesink grijpt de macht in Californië. Terug van weg geweest. Zo luiden de koppen. Hij won de Koninginnenrit en daarmee ook de koppositie. Het moet raar lopen wil hij die kwijt raken. Dan heeft hij weer een ronde op zijn naam staan. Dan lijkt hij echt weer terug van weggeweest. Ik moet eerlijk toegeven dat ik verrast was door de berichten. Ik had de hoop op een top Gesink deze zomer opgegeven. Maar die hoop is weer terug.  Radio Shack werd door Rabo verslagen. Dat is niet niks.  Hoop voor de toekomst Wilco Kelderman doet het ook fantastisch en werd zevende.

Robert Gesink heeft niet alleen fysieke problemen, waaronder een gebroken poot en de daarbij behorende revalidatie, achter de rug. Zoals iedere volger van het wielrennen weet, verloor hij zijn vader en vorig jaar en de daarop volgende overwintering was een lastige en emotionele fase voor hem.  Dat verklaart ook wel waarom deze overwinning zoveel betekent voor Gesink en waarom hij zo emotioneel reageerde. We gunnen hem dat ook zo.

De blik op zijn gezicht terwijl hij gezoend wordt door de twee Westcoast babes wordt gedeeld door de kleine op zijn arm. Beetje onhandig. Bedenkelijk. Is het een halve giechel? Het ziet er wat ‘besmuikt’ uit.  Maar misschien is het ook wel een blik die laat zien dat hij liever alleen zou willen zijn om deze mijlpaal op hem in te laten werken en te vieren. Samen met de zijnen… zijn vertrouwelingen. Misschien hardop pratend met zijn vader. ‘Ik ben terug. En ik kom eraan.’

Ik kijk opeens weer uit naar de Tour. Ik ga het handboek over de Tour van Michael Boogerd snel lezen en natuurlijk recenseren.  We hebben vanavond buiten gegeten. De zon schijnt weer en de zomer komt er nu echt aan.