Longo

Ik vraag me af of ze zal kijken. Wil ze weten hoe de koers verloopt waar ze zelf zo graag bij had willen zijn? Voor het eerst sinds 1984 doet de meest bespotte renster niet mee aan de Olympische Spelen. Het is gemakkelijk om haar epo-oma te noemen of haar te vergelijken met een gemeen vrouwelijk sprookjesfiguur op een bezem. Daar doe ik niet aan mee, want haar leeftijd is wel het laatste waaraan ik me erger. Het is de slachtofferrol die ze sinds september vorig jaar aanneemt die me mateloos irriteert.

Ze rommelde met haar whereabouts en haar echtgenoot Patrice Ciprelli werd opgepakt wegens het kopen van epo. Uiteraard voor eigen gebruik, niet – nee, echt niet – voor zijn lieftallige Jeannie die natuurlijk niets wist van de frustraties van haar man. Hij wilde weer zo snel mogelijk zijn spieren opbouwen. Waarschijnlijk omdat ‘ie steeds meer moeite kreeg om bij zijn vrouw in het wiel te blijven.

De affaires hakten er behoorlijk in bij Longo. Ze werd twaalfde op de nationale kampioenschappen en vijfde in de tijdrit. Een knappe prestatie voor een 53-jarige, maar niet des Longos en voor de Franse bond niet goed genoeg om haar te selecteren voor haar achtste Olympische Spelen. Daar was de Française het uiteraard niet mee eens.

Vorige week werd door diezelfde bond ook haar baanfiets afgekeurd waarmee ze een gooi wilde doen naar de Franse titel puntenkoers. Het bleek om een verschil van slechts twee millimeter te gaan en dus was Longo wederom gepikeerd. Ergens moet je een grens trekken, maar Longo bepaalt liever zelf waar die ligt.

Nu zegt ze met “donkere gedachten” te leven. Ze is teleurgesteld en voelt zich ongewenst. De complete Franse wielerwereld heeft er een dagtaak aan om haar het leven zuur te maken en iedereen weet hoe het afloopt met sommige pest-slachtoffers: die plegen zelfmoord. Ze wil het maar even gezegd hebben.

Met deze puberale manipulatiepoging heeft Longo wat mij betreft de status van groot kampioen verloren, hoeveel medailles en truien ze ook aan de muur heeft hangen. Echte winnaars weten namelijk ook hoe ze waardig kunnen verliezen en dat blijkt Longo na vierendertig koersjaren nog steeds niet te kunnen.

Sommige insiders beschouwen haar afwezigheid op de Spelen als het einde van het Longo-tijdperk. Ik hoop het van harte, maar ik vrees het ergste. Zondagmiddag klokslag één uur, als het startschot van de dameswegwedstrijd klinkt, duikt Longo met haar neus in de boeken. Een cursus Portugees. De voorbereidingen op Rio 2016 zijn al in volle gang!